Normandië

Dit is een reisje van

1.871 kilometer.

Zaterdag 17 september 2011

Dankzij ons "uitprobeerweekend" van vorige week is duidelijk geworden wat we nog tekort kwamen aan spulletjes. Vandaag dus het grove inpakwerk voor onze eerste reis naar Normandië.

DJ en Chuckie hebben er wel zin in. Ze zijn de camper niet uit te krijgen. Lacht

Zondag 18 september 2011

Wendy moet helaas nog een vroege dienst werken, maar is gelukkig bijtijds thuis. Ze gaat snel douchen en omkleden, terwijl Ruud de watertank nog even vult. Die was hij vergeten. Fluistert Met een volle koelkast en de laatste troepjes die mee moeten rijden we (later dan gedacht) om 16.15 uur de straat uit.

We hoopten de Belgische kust te bereiken, maar voorbij Antwerpen beginnen we het rijden wel zat te worden. De camperplaats in Gent bevalt ons niet en gaan we verder naar Beernem. Bij de jachthaven is een rustige camperplaats waar we het rijk voor ons alleen hebben.

De automaat wil € 10.00 stageld hebben. Als we er € 9.00 in hebben gegooid komt er "buiten gebruik" in het scherm te staan, stort ons geld in het apparaat naar beneden en komt er mooi geen bonnetje uit. Boos We gaan dus niet nog een keer betalen en vinden het goed zo.

Na een laat avondmaal lezen we nog wat en gaan dan ons mandje in.

Maandag 19 september 2011

Na het ochtendritueel van douchen, ontbijten, tanken legen en de watertank vullen vertrekken we rond 10.00 uur richting de kust van België. Bij Oostende verlaten we de snelweg om de "binnendoorroute" langs de kust te gaan volgen.

Onze eerste stop is in Middelkerke. We parkeren bij de brandweerkazerne en gaan met de doggies aan de wandel richting het strand. Als snel zien we 2 oude bekenden staan.

DJ en Chuckie kunnen haast niet wachten om het strand onveilig te maken, maar Ruud is nog even druk met foto's maken.

Als Ruud dan eindelijk klaar is kunnen ze los. Ze hebben hier het hele strand voor zichzelf. Het zou wat mooier weer mogen zijn, maar het is in ieder geval droog. De mannen waaien bijna uit hun bontjas, maar zolang er met een bal gegooid wordt vinden ze dat helemaal niet erg. Lacht

Middelkerke ligt er maar triest bij met de dikke bewolking. Niet echt weer om lekker op het strand te gaan liggen.

Als de mannen dan enigszins moe zijn, nat en vol zand zitten, gaan we terug naar de camper.

We rijden op ons gemakkie verder naar het zuiden. Na een uurtje begint de zon te schijnen. Wild Zou het dan toch echt eens zomer worden dit jaar? In Nieuwpoort zoeken we een plekje op de mooie en rustige camperplaats.

Het is inmiddels dusdanig warm geworden dat we zelfs buiten kunnen gaan zitten en al snel zijn we geïnstalleerd.

De rest van de middag genieten we van het mooie weer.

De overige camperinwoners zijn allemaal de hort op, dus kunnen de doggies nog even los achter een bal aan. Ze zijn ook nooit moe te krijgen. {#smileys123.tonqueout}
 
Na het avondeten lopen we nog een rondje naar het centrum. Hierna willen we een film gaan kijken, maar de DVD-speler van de TV doet het niet. Huilt Hij wil geen enkel schijfje lezen, dus wordt het een boek lezen en voor Wendy natuurlijk een puzzelboekje. We hebben nog geen reciever voor de schotel en dan is TV kijken voorlopig nog niet van toepassing.

Dinsdag 20 september 2011

Vandaag vertrekken we verder in de richting van Frankrijk en snel komt de grens in zicht. Normandië komt zeer langzaam dichterbij. Geschokt

In Leffrinckoucke komen we de eerste oorlogsbegraafplaats tegen bij Fort des Dunes. Het fort werd gebouwd in 1878 om Duinkerke en haar haven te beschermen tegen aanvallen uit het oosten. Later in WO-II werd het fort bezet door de Duitsers. De begraafplaats bestaat uit 190 graven uit WO-II.

Na een korte stop rijden we verder naar Duinkerken. Hier gaan we natuurlijk weer met de doggies het strand op. Ze waaien weer vrolijk achter de bal aan.

De volgende stop is Grand-Fort-Philippe. Hier beginnen de monumenten dan te komen van WO-II. 

 
Ook hier is het strand groot en verlaten.
Beetje somber allemaal door de dikke bewolking.
Uitgewaaid komen we terug en rijden het laatste stukje door naar Calais.
 
De camperplaats is snel gevonden met de bakker op 100 meter afstand. 
Die bakker zal de eerste leverancier worden van vers Frans stokbrood en croissants. We zoeken een plekje in de voorste rij om het mooiste uitzicht te hebben.

Er valt hier genoeg te beleven, want we staan naast de haven van de ferryboten naar Engeland.

Na het avondeten lopen we nog een eind over het strand met de doggies. Die 2 genieten ontzettend van al het speelplezier. Bijkomend nadeel is de mobiele zandbak die ze inmiddels gecreëerd hebben. Huilt Werkelijk alles zit onder het zand. Gelukkig hebben we daar dan een stofzuiger voor bij ons.Cool

Woensdag 21 september 2011

Wendy gaat snel douchen om vervolgens bij de bakker om de hoek vers brood te scoren. Wat zijn die stokbroodjes toch lekker!!! 

Bij de sani is het behoorlijk druk en we besluiten te vertrekken en onderweg wel ergens te legen en water te tanken. 
We vervolgen onze route langs de kust.
Als er geen fans achter ons rijden kunnen we even stoppen voor een foto van het uitzicht.

Verderop komen we de afslag tegen naar Cap-Blanc-Nez. Het mooie uitzicht kunnen we van daaruit wel vergeten, want het is verboden in te rijden voor campers. Verdrietig

Een eind verderop komen we terecht bij het museum van Batterie Todt.

We besluiten hier de boel maar eens goed te gaan verkennen.

Wendy vraagt 2 kaartjes en dan komt het....
Een vreselijk lang Frans verhaal.
Het duurde even, maar uiteindelijk snappen we wat die man bedoelt.
Over een uur gaat het museum dicht. Ja...en???
Tegen die tijd zijn we al weg. Er bestaan ook snelle kijkers.
 
Binnen mogen geen foto's gemaakt worden, maar buiten gelukkig wel.
Aan het Nauw van Calail stonden verschillende geschutsopstellingen die Engeland konden bestoken.
Een van de bekenste is Batterie Todt.
Dit complex bestond uit 4 enorme kazematten (Thurm's) met 380 mm Siegfried kanonnen.
De loop van een kanon woog 103 ton en had een lengte van 19 meter. 
Hij kon een projectiel van 490 kg wel 55 km wegschieten. 
Ongeveer 33 seconden werd Dover bereikt.

Ongeveer 3 kwartier later (zoals verwacht) hebben we het wel gezien. 

We rijden naar de camperplaats in Le Portel om daar bij de sani te legen en te vullen.
Deze sani werkt alleen met creditkaart en die hebben we dus niet! 
Zijn we trouwens niet van plan om aan te schaffen ook!
 
Verder naar Equihen-Plage.
Hier eten we het restant van het stokbrood en spelen op het grote veld met de mannen.
Die leven zich weer flink uit met het rennen achter een balletje. 
Op één bil door de bocht. 
De sani hier aanwezig is niet handig.
Je hebt er munten voor nodig en die moet je ergens in het dorp kopen. 
Een hele aardige Engelse man heeft voor ons een muntje.
Die nemen we over en we wisselen meteen geld voor hem, 
want hij heeft gebrek aan 1 euro munten. We stoppen een munt in de automaat en vervolgens komt er geen water uit Boos.
Het besluit om hier te vertrekken is snel genomen.
Een echt mooie plaats is dit niet en het strand is een eind de berg af.

Op weg naar Le Touquet Paris Plage dan maar. Hier zou een behoorlijk grote camperplaats moeten zijn met een sani Kus

Onderweg nog even in de ankers als we een bord zien van een militaire begraafplaats.

Ergens laat in de middag eindigen we dan in Le Touquet Paris Plage.
We rijden meteen naar de sani en legen daar de tanken.
Vervolgens stoppen we 2 euro in de automaat en gooien de watertank vol. Op de automaat staat: "2 euro voor 80 liter water en elektriciteit". 
Ruud pakt de kabel en sluit de boel aan. Tot onze verbazing komt er nog echt stroom uit ook. Lacht
 
Wendy grijpt meteen naar de stofzuiger. Ruud moet er dan op uit met de hondjes, want met die gasten binnen is stofzuigen een onmogelijke taak. 
Niet dat ze dan achter je stofzuigervoet aan lopen of in de weg gaan zitten hoor.  
Als Ruud terug is, is de mobiele hondenmand/zandbak weer een beetje toonbaar. Ondertussen is er een Duitser aan de andere kant van de sani komen staan.
Dat kreng begint zijn toiletcassette te legen.
Nu is het niet echt moeilijk om Aqua-Kem te gebruiken, maar daar heeft die idioot kennelijk nooit van gehoord! Boos
Wat een lucht komt er van zijn drek! Vindt niet leuk'
Snel starten we de motor en zoeken een plekje in de rij voor de nacht.
Na het eten lopen we naar het strand met de doggies.
Natuurlijk moet er weer met een bal gegooid worden en ondertussen kijken we naar de stunten van 2 kite-surfers.
Terug in de camper lezen we nog wat en komen er al snel achter dat het stofzuigen van vanmiddag erg weinig nut heeft gehad. 

Donderdag 22 september 2011

Na het douchen en ontbijten eerst naar de sani om te legen en te vullen.

Hierna verder richting zuiden naar de D-Day stranden.
De eerste krijtrotsen komen nu beeld.

Een eind verderop langs de weg komen we een P tegen. Hier stoppen we om te lunchen en zoeken ondertussen in het boek van ASCI naar een camping. Het wasfout (wasgoed kunnen we het niet noemen!) is behoorlijke vormen aan het aannemen achterin en is een wasmachine zeer gewenst.

Om 13.50 uur staan we keurig voor de poort van een 4 sterren camping in San Martin-en-Campagne.
De receptie gaat pas om 15.00 uur open. 
Toch handig zo'n camping!
Tot grote spijt van DJ en Chuckie gaan we dan maar aan de wandel naar het strand. Ha ha

Onze kleine zandbakjes hebben het helemaal naar hun zin hier. Liefde

Rond 15.00 uur gaan we terug naar de camping.

Eerst naar de receptie om in te checken en daar kopen we meteen 2 muntjes voor de wasmachine. We zetten de camper op een plekje en gaan met de was eerst naar het toiletgebouw. Als dan de eerste was draait, gooien we de stoelen naar buiten en spannen vast een paar waslijntjes.

Tijdens het wachten op de was krijgen de doggies een borstelbeurt.
Het resultaat mag er zijn! Elke haar in de borstel is er ook meteen één minder in de camper. Lacht

 

Al snel zijn we niet meer alleen op het veldje.

Er komt een Duitser aan met een camper.
Hij bekijkt het veld en zegt tegen Ruud dat het allemaal scheef is. 
Nu staan wij ook niet helemaal waterpas, maar maakt dat uit?
Het duurt slechts 3 kwartier voordat hij uiteindelijk op een plekje staat. 
Dit is een soort van entertainment waar je onwijs veel lol om kan hebben. 
 
Wij genieten van het mooie weer in onze stoeltjes en toveren de camper later in de middag om tot mobiele waslijn.
 
Beetje bij beetje komen er meer campers het terrein op en zijn we niet langer éénzaam. 
 
Voor het slapen gaan we naar het toiletgebouw voor een uitgebreide douche.
Er komt dus alleen maar koud water uit de kraan. 
Toch leuk een 4 sterren camping!

Vrijdag 23 september 2011

Onze wasjes zijn niet echt droog geworden. 

Eerst maar muntjes halen voor de droger.
Die aardige receptiemeneer houdt een heel verhaal in het Frans, maar Wendy zegt toch duidelijk: "Une jeton, mais non pour laver". Hij geeft een muntje mee, maar die is dus wel voor de wasmachine. Muntje klem in de automaat van de droger en we roepen de receptiemeneer er maar bij. Hij komt terug met een goed muntje en de wasjes kunnen dan eindelijk in de droger.
Ondertussen gebruiken wij de tijd van wachten om te douchen en te ontbijten. Wonder boven wonder krijgt Wendy in het damesgebouw heerlijk warm water uit de kraan. Ruud mag het wederom doen met een koude douche die ook niet lang duurt. 
Hierna blijkt mensen kijken zo leuk!
Onze buren verkeren al in de vertrekfase.
Meneer de Fransman geeft flink gas, maar het gras is in de ochtend nat.
Wat doet een camper dan?
Flink slippen natuurlijk! 
Hij graaft al snel geulen in het gras en de andere buren gaan hem helpen duwen. 
Ook de Duitser waagt en poging en heeft "duwhulp" nodig om weg te komen.
Dit is zooooooooo leuk om naar te kijken! 
 
Als onze wasjes dan eindelijk droog zijn kunnen ook wij op pad.
Ruud geeft langzaam gas en rijdt achteruit in één keer het veld af.
Onder toeziend oog van de buren komen we uit bij de receptie om te betalen. Heerlijk om niet voor joker te staan! 
 
Dan zijn ook wij klaar voor vertrek.
We komen op een heeeeeeeeeeeeeel smal weggetje terecht en uiteindelijk zien we de zee.
Even een stoppie om de doggies te laten plassen en we kunnen weer.
 

Dan landen we in St. Valerie-en-Caux. We zoeken een plekje om te parkeren en gaan de mannen uitlaten.

Geen plaats om te blijven staan voor de nacht.
Het stadje gaan we ook niet in, want dan moet je een eind om de haven lopen en daar hebben we geen zin in.
We komen nog wel een hele aparte camper tegen.

Na een rondje te hebben gelopen rijden we verder en komen vroeg in de middag aan in Honfleur. 

Op de camperplaats is ruimte voor wel 100 campers en al snel vinden we een plekje.
Het is heerlijk weer en we zitten de hele middag heerlijk buiten.
Honfleur is een leuk plaatsje en we hebben prima uitzicht vanuit onze stoelen. 

Na het avondeten gaan we met de mannen aan de wandel naar het centrum. Het is vrijdagavond en dat is duidelijk te merken.

Alle terrassen zitten vol met mensen die genieten van de warme zomeravond, want het is nog heerlijk weer zo laat in de avond.
Iedereen is zichtbaar aan het genieten van de laatste mooie avonden in 2011. 
De haven geeft een mooi plaatje zo laat.

Zaterdag 24 september 2011

Wij verlaten het mooie plekje Honfleur en na lang rijden stoppen we in Ouistreham.

Eerst de doggies uitlaten natuurlijk en daarna nemen we een kijkje in het museum. In dit museum kopen we een museumpas voor wel 1 euro.
Deze geeft korting op alle musea die we onderweg nog tegenkomen. 
Dat geld hebben we wel snel terug verdiend.
 
Hier staat de brug die verplaatst is, maar in WO-II gebruikt is door de geallieerden. 

Hier worden de gevolgen van de oorlog al duidelijker. Een leerzame reis door de geschiedenis.

Na het bekijken van het museum gaan we richting de camperplaats van Ouistreham.

Niet echt een gezellige plek om te staan blijkt al snel.
De veerboten maken echt vreselijke herrie en ook hier lust de sani alleen een creditkaart.
 
We rijden verder en komen dan uiteindelijk terecht in Courseulles sur Mer.
Naast de camping is een prima plaats om te staan.
Het strand is maar 200 meter verderop en dat vinden de doggies natuurlijk niet erg.
Ook hier gaan de stoeltjes weer naar buiten, want het zonnetje schijnt volop.

Zondag 25 september 2011

Vandaag is onze eerste stop in Arromanches.

De Mulberryhaven van Arromanches-les-Bains was één van de 2 Mulberryhavens die in 1944 na de landing in Normandië werden aangelegd.
Deze haven was nodig om na de invasie de geallieerde troepen te kunnen blijven bevoorraden en groot materieel aan land te kunnen brengen.

Verder naar Colleville sur Mer.

Onderweg komen we langs een camperplaats die zeker onze interesse heeft, maar eerst naar de Amerikaanse begraafplaats.
Het is niet voor niets Amerikaans en moeten we voor het museum eerst door detectiepoortjes.
Als alles gecontroleerd is mogen we naar binnen.
 
We bekijken de films met de interviews van familie van de gesneuvelde soldaten.
Moeders kreeg de ene week een brief van haar zoon met het verhaal dat alles goed met hem ging.
Enige tijd later kwam er ander bericht.
De standaard brief.
"Tot onze spijt is uw zoon omgekomen in battle".
De harde realiteit.
 
Veel foto's hier om te bekijken en dan gaan we naar buiten.
Hier staat op de muur een overzicht van alle aanvallen in die tijd.

Dan de trap af en de graven komen in zicht.

Zover het oog reikt zie je graven.
Het zijn er ongeveer 10.000.
Alles is ontzettend netjes onderhouden.
De meeste zijn natuurlijk gesneuveld op 6 juni 1944, want dit was de dag van de grote invasie.
Op veel graven is te lezen hoe jong ze veelal waren. 
Alles staat keurig op een rij.

Behalve de graven is hier ook een grote eremuur van mensen die nooit zijn gevonden. Deze waren veelal werkzaam op zee.

We lopen richting zee en staan dan te kijken naar het strand waar het o.a. heeft plaats gevonden.

Jonge mannen die veelal uit het midden van Amerika kwamen. Waarschijnlijk nog nooit zee gezien, voordat ze naar Normandië mochten.
Doorweekt van het zeewater en vaak kotsziek van zeeziekte kwamen ze hier aan land om als schietschijf te dienen voor de Duitsers.
 
Kijkend naar het vredige strand kan je je amper voorstellen wat zich hier voor ellende heeft afgespeeld.
De camperplaats waar we geparkeerd staan vinden we niet een plek om te blijven voor de nacht. Het is veel te mooi weer om ver te gaan rijden nog.
We besluiten terug te rijden naar St. Honorine des Pertes waar we eerder in de middag langs zijn gekomen.
Hier is een camperplaats achter een garage met een behoorlijk groot grasveld.
We zoeken een plekje en installeren ons lekker buiten.
Zelfs de luifel gaat uit, want het is bijna "heet" te noemen buiten.
Wendy loopt naar het kantoor om te gaan betalen.
Wil die meneer nog helemaal geen geld. 
Vanavond vindt hij vroeg genoeg en dat klopt ook.
Rond 19.00 uur komt een aardig mannetje het geld ophalen.
Het kost hier slechts 6 euro en dat is nog inclusief elektriciteit ook.
 
Na het eten wagen we toch nog een poging met de TV.
Spontaan lust de DVD speler opeens wel een schijfje.
De hele avond zitten we lekker naar de James Bond films te kijken die we voor dit doel hadden meegenomen.

Maandag 26 september 2011

Startklaar rijden we naar de sani.

Wendy haalt snel een muntje in het kantoor en luistert naar een heleboel Franse tekst van die meneer waar ze de helft niet van begrijpt.
 
We gooien de tank vol en legen de boel weer en sturen richting snelweg.
Na bijna 300 kilometer snelweg scheuren komen we aan in St. Mont Michel.
Eerst naar de supermarkt, want de koelkast is bijna leeg.
We slaan grof in, want het plan is om morgen ook bij het klooster te blijven staan.
 
Rond 15.30 uur rijden we de camperplaats op en zien meteen de borden. 
Om 18.00 uur moeten alle auto's weg zijn, want dan wordt het vloed.
De hele parkeerplaats loopt dan onder water en op tijd wegwezen is dan wel handig. 
 
Eerst de mannetjes hun beentjes laten strekken en een plasje laten doen.
Dan gaan we aan de wandel naar Le Mont St. Michel.
De halve wereld blijkt vandaag hier te zijn.
Wat is het druk in de nauwe straatjes met allerhande winkeltjes. Het is zo druk dat je amper op de trappen kan lopen.
We besluiten dan ook niet helemaal naar boven te gaan.

Ook hier komen we weer een apart campertje tegen.

Na de nodige foto's te hebben gemaakt ontsnappen we aan de drukte.

We rijden naar de andere camperplaats zo'n 2 kilometer verderop.
Hier staat een suf konijn met een camper voor de slagboom de boel te blokkeren.
Dan blijkt dat je bij de camping aan de overkant moet betalen.
Ruud zet de camper aan de kant en Wendy gaat op betaalexpeditie.
Met de code voor de slagboom komt ze terug, maar we kunnen er niet door. 
Inmiddels staan er 3 campers op rij de halve weg te blokkeren om rustig aan de wandel te gaan naar de camping.
Op advies van een medecamperaar toetsen we de code in bij de uitgang en rijden via die kant dan maar het terrein op.
 
Hier kunnen we mooi staan.
Grote plaatsen (wel 10 x 10 meter) met hegjes er omheen.
Dat is dan geregeld! Morgen niet rijden!
 
Als we korte tijd buiten zitten te genieten valt het ons op dat er wel erg veel muggen wonen hier.
Tijdens het uitlaten van de doggies worden we ook aan alle kanten aangevallen.
Je moet ze letterlijk van je afslaan. 
Eten doen we binnen en met de horren dicht weten die guerrillamigsels zich toch een weg naar binnen te banen.
Als je 1 stap naar buiten doet, wordt je meteen door minimaal 20 mumsels besprongen.
Ondertussen zijn we al ontelbare keren door die etters gestoken en Ruud is het dan al snel zat.
We gaan weg!
Binnen 5 minuten is de afwas in een krat gemikt, de luiken dicht, kabel opgeruimd en rijden we heel snel weg.
Waar gaan we naartoe?
Maakt Ruud niet uit, maar hij vindt terug naar de kust een goed alternatief.
 
We crossen dezelfde afstand terug over de snelweg en staan dan eindelijk om 21.30 uur op de camperplaats van Grandcamp Maisy.
Deze is nog gratis ook, maar wij hadden die andere al voor niets betaald.
Ruud gaat met de mannen aan de wandel, terwijl Wendy aan de afwas begint. Ja, die moet ook nog zo laat op de avond. 
Na de afwas roken we buiten een sigaretje en komen er dan achter dat we iets vergeten zijn op die andere plaats.
Waar is de rode asbak?
Wij zetten de asbak altijd na het roken onder de auto en dan voor het achterwiel.
In onze haast zijn we dat ding dus vergeten en er fijn overheen gereden. 

Dinsdag 27 september 2011

Na het ontbijt eerst maar flink balletje gooien op het veldje achter de camper.

DJ en Chuckie leven zich weer vreselijk uit.
Ondertussen een praatje met onze buurman uit Engeland.
Hij vond ons erg laat gisteravond.
Wij leggen uit dat we verdreven zijn door muggen.
 
Als we eindelijk klaar zijn om te vertrekken is het de bedoeling dat we een stukje landinwaarts rijden.
In Bayeux is nog een museum waar Ruud naartoe wil en het is niet ver omrijden.
Maar eerst komen we nog een stukje oorlog tegen langs de kust.
Er is goed te zien hoe de bommen kraters achterlieten in de grond.
Hier zijn ook de geallieerden tegen de rotsen geklommen om vervolgens in de armen van de Duitsers te lopen.

Dan verder naar Bayeux en daar zijn we eigenlijk snel uitgekeken.

Er speelt een film in het Frans en over bijna 2 uur in het Engels, maar daar gaan we dus niet op wachten.
Na een aantal foto's vinden we het wel weer leuk geweest.
Aan de overkant van de weg nemen we nog even snel een kijkje op de zoveelste begraafplaats.
Hier liggen voornamelijk Engelsen, maar ook Canada en Frankrijk komen we op de graven tegen.

Terug in de camper begint Wendy een camping te zoeken. Die is snel gevonden en we rijden naar Bernières-sur-Mer.

Het meisje bij de receptie blijkt heel goed Engels te spreken en daar zijn we blij mee.
We besluiten morgen ook te blijven staan, want een hele dag van de zon genieten hoort toch ook wel bij de vakantie.
 
Al snel staat de hele handel buiten en is de luifel uitgedraaid.
De doggies krijgen na het uitlaten een "stinkbotje" en die kauwen ze lekker op in de schaduw.
De rest van de dag staat alleen luieren op het programma.

Woensdag 28 september 2011

Zoals eerder besloten gaan we vandaag nergens naartoe.

Na een heerlijke lange douche komt Wendy terug in haar TeleTubbiepak.
Daar moet Ruud natuurlijk een foto van maken.

Na het ontbijt besluit Ruud op zijn fietsje naar de winkel verderop te gaan. Hij is het krabben helemaal zat. Die muggenbulten overal zijn echt vreselijk. Geen letter Frans sprekend komt hij terug met wat hij nodig heeft. Knap hoor!!!

De rest van de dag doen we lekker lui.
Na het avondeten gaan we verder met de serie James Bond tot het tijd is voor een slaapje.

Donderdag 29 september 2011

Vandaag moeten we een beetje kilometers maken.

Zo rustig als we op de heenweg overal konden stoppen is dat nu afgelopen.
Het einde van de vakantie komt al in zicht, dus we moeten een eind richting huis.
 
Honfleur vonden we een mooie plaats, dus gaan we die kant maar op.
Onderweg nog even stoppen om een broodje te eten en dan staan we om 14.15 uur in Honfleur.
Voor de camper (vol in de zon) is het bijna niet uit te houden.
Het is ontzettend warm!
We zoeken de schaduw achter de camper en dat vinden de doggies ook gezelliger, want die lagen daar al bijna.
 
Verderop staat een ontzettend grappig campertje.
Het heeft een luifeltje van wel 1 vierkante meter.
Er wonen 2 mensen in. 
Ook schijnt er een aanhangertje bij te horen, maar die zagen wij niet vanaf ons plekje.

Het blijft lekker warm we kunnen zelfs buiten eten.

Als het frisser wordt verplaatsen we naar binnen, waar we weer een film kijken en ons mandje induiken.

Vrijdag 30 september 2011

Helaas vandaag verder richting huis. 

De snelweg is snel gevonden en we trotseren weer de bruggen over de Seine.

Met een tussenstop landen we dan na 300 kilometer in Brugge.

We zetten de camper op een plekje en gaan met de mannen aan de wandel.
In het parkje komen we een Belg tegen met een Australian Shepherd.
Hij is hartstikke onder de indruk van onze knappe mannen.
We vragen hem meteen wat de kortste weg is naar het centrum en dan blijkt zijn route een eind korter lopen.
 
Dit is echt een onwijs mooie stad.
Waar je ook kijkt zie je wel oude gebouwen.

Een rondvaart bewaren we voor een volgende keer en lopen richting het grote plein. Hier zoeken we een leuk terrasje.

Op het grote plein zoeken we een leuk terrasje.

Er komt een ober aan met een hele grote waterbak voor de honden.
De keus is dus snel gemaakt.
We ploffen neer en bestellen een biertje (8 euro) en een wijntje (6 euro).
Goedkoop is het hier niet, maar wat maakt het uit.
Het is nog steeds vakantie.
Na een heerlijke maaltijd en de nodige drankjes mogen we hier 108 euro afrekenen.
 
Terug naar de camper?
Nee, niet echt.
Het is pas 21.30 uur en nog veel te lekker weer om naar binnen te gaan.
Ruud had bij de camperplaats een boot gezien met een terras en we lopen die kant op.
Wendy stort vast neer, terwijl Ruud de hondjes naar de camper brengt.
De rest van de avond genieten we van waarschijnlijk de laatste zomeravond.

 

Zaterdag 1 oktober 2011

Tot onze grote spijt moeten we vandaag naar huis.

Het werk roept al dat we maandag weer mogen.
Na het betalen van de camperplaats (ook maar € 22.50) zoeken we de snelweg en crossen richting Almere.
 
Tegen 15.00 uur staat de camper op z'n plekje voor de deur.
Nu is er toch echt een einde gekomen aan een heerlijke vakantie.
Morgen de minder leuke klus...uitpakken!

EINDE

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

10.03 | 12:57

ik ga even lekker kijken !!!

...
31.10 | 10:44

Wat een ontzettend leuk reisverslag weer en leuke foto,s video.
Leuk om jullie vakantie zo een beetje mee te beleven,op naar jullie volgend avontuur

...
30.10 | 17:01

En ik wil je bedanken voor het denkbeeldig weer even met jullie op vakantie te zijn geweest ...toppie kus

...
30.10 | 16:59

Wat een heerlijk verslag weer , ik zat te denken om de volgende vakantie ook maar naar Mazarrón te gaan ....zalig . ook een sangria drinken enz .

...
Je vindt deze pagina leuk